Wat zoek je?
Ik zoek vooral praktische handvatten voor mijn dagelijks handelen en ethiek.
Dit is een streven dat ons als vrijmetselaren — hopelijk — eigen is. In de verhouding van mens tot mens is dit de dagelijkse praktijk van ‘een beter mens worden’. De graad van Soeverein Prins van het Rozekruis biedt echter geen pasklare leefregels of verplichtingen, maar raakt aan een diepere laag.
Ik wil onderzoeken wat de symbolen en rituelen vanbinnen werkelijk in beweging zetten.
En daar vervolgens ook naar handelen? Dat is precies waar we aan werken. De inspiratie die het rituaal in ons oproept, vraagt om de moed om fouten te maken, te herkennen waar de ruwe kanten van onze steen zitten, en opnieuw hamer en beitel ter hand te nemen. In het vertrouwen dat het uiteindelijke resultaat ontstaat uit toewijding en liefde.
De drie graden voelen voor mij als een afgerond en rustgevend geheel.
Als de eerste drie graden (de blauwe graden) voor jou alles bevatten wat de reis van het leven toont, dan hebben ze hun werk gedaan. De meestergraad is in wezen compleet in wat zij ons over het mens-zijn leert.
En toch blijft er iets sluimeren. Het Meesterwoord dat verloren ging, laat bewust een open einde achter. Het is aan jou of je die draad verder wilt oppakken. Mocht je die stap willen zetten, dan reikt onze graad je een nieuw beginpunt aan.
Na het meesterschap bleef bij mij juist de vraag knagen: en waar bouwen we nu werkelijk op?
Dat is een wezenlijk andere vraag dan waaraan we bouwen. Het fundament is iets wat we al in de Donkere Kamer ontmoeten, maar dat pas gaandeweg betekenis krijgt. Dat fundament — het verloren Meesterwoord — is diep vanbinnen te vinden: in de middenkamer, in het hart van jezelf én dat van de ander.
Leren leven vanuit het besef dat de reis beweegt van hart tot hart: dát is de weg van de Soeverein Prins.
Ik benader de ritualiek vooral beschouwend en analytisch.
Het toelaten van gevoel naast het verstand is voor velen een uitdaging; het is een kenmerk van onze tijd. Het mooie is dat onze ritualistiek zich uitstekend leent voor een scherpe analytische blik — iets wat je na je inwijding naar hartenlust kunt doen.
Maar vergis je niet: de werkelijke waarde van het rituaal schuilt niet in de ontleding ervan. De waarde ligt veeleer in de vraag: waarom analyseer ik liever, in plaats van te willen (of durven) voelen? Dat is een waardevolle vraag om jezelf te stellen vóórdat je toetreedt. Het zou immers zonde zijn als de essentie aan je voorbijgaat.
Ik voel behoefte aan een verdieping waarin het hart, moed en mededogen centraal staan.
Dan sluit deze graad naadloos aan bij jouw zoektocht. Dit is geen eenvoudige opgave, maar je staat er niet alleen voor. Anderen kunnen je op die reis vergezellen en steunen — tot het punt waarop je zélf de stap moet zetten. Want het zijn jouw eigen hart en jouw eigen kracht die in de wereld werken. Luctor et Emergo.
Welk Kapittel?
Ieder kapittel heeft zijn eigen sfeer en dynamiek. Wat Kapittel Het Rozekruis kenmerkt, is dat we de verdieping doelgericht opzoeken. Niet via droge academische verhandelingen of abstracte filosofie, maar door het rituaal en de symboliek direct te spiegelen aan ons dagelijks bestaan.
Omdat we het belangrijk vinden om elkaar te kennen, staat de persoonlijke inbreng en een gedeeld begrip van elkaars werk centraal. Immers, bewustzijn van waar we mee werken (wat is onze steen, wat is het ruwe materiaal?). Door het gesprek aan te gaan, wel en wee ruimte te geven bevinden we ons samen op gelijke grond.
De Loge als fundement
Waar de blauwe loge het fundament legt, bouwen wij door aan de betekenis ervan. Vertrouwde thema’s krijgen bij ons een nieuwe dimensie:
De Steen
Blauwe Graden
Ruwe Steen naar Kubiek
Het persoonlijke streven om een passende bouwsteen te worden voor de Tempel.
Hoge Graden
De levende hoeksteen
Een dragend knooppunt en steunpilaar voor de ander.
De Symboliek
Gereedschap voor zelfverbetering
Praktische en morele handvatten voor het eigen karakter en handelen.
Drager van hogere waarden
Symbolen als een innerlijk kompas waardoor Geloof, Hoop en Liefde tastbaar worden in de wereld.
Het Werk
Bouwen aan de Tempel
Vormgeven aan orde, structuur en persoonlijke verantwoordelijkheid.
Gebrokene herstellen
Moed en toewijding tonen op plekken waar bouwen niet meer vanzelfsprekend is.
Onze ‘arbeid’ komt zo als Meester en Prins te liggen bij de ‘plicht jegens zichzelf’ en ‘de ‘plicht jegens de ander’. Daarvoor moeten in het dagelijks leven offers gebracht worden zodat die ruimte daarvoor ontstaat. We moeten ervoor teleurgesteld worden om te leren vertrouwen op iets dat ons te boven gaat.
Juist die tegenslag maakt ons bewust van onze plichten, en geeft ons inzicht in waar ons handelen op gericht zou moeten zijn.
Interesse?
Neem contact met ons op voor een persoonlijk gesprek